quinta-feira, dezembro 29, 2005

Fernando Pessoa

"De repente vi que estava triste, mortalmente triste,
Tão triste que me pareceu que me seria impossível
Viver amanhã, não porque morresse ou me matasse,
Mas porque seria impossível viver amanhã e mais nada."

terça-feira, dezembro 27, 2005

They use to call him Dan the Man

Este pequeno texto foi-me enviado por um bom amigo que conheci em Breda, até breve e diverte-te onde quer que estejas:


People come into your life for a reason, a season or a lifetime.

When you know which one it is, you will know what to do for that
person.

When someone is in your life for a REASON, it is usually to meet a
need you have expressed. They have come to assist you through a
difficulty, to provide you with guidance and support, to aid you
physically,
emotionally or spiritually. They may seem like a godsend and they
are. They are there for the reason you need them to be. Then, without any
wrongdoing on your part or at an inconvenient time, this person will say or do something
to bring the relationship to an end.

Sometimes they die.
Sometimes they walk away.
Sometimes they act up and force you to take a stand.

What we must realize is that our need has been met, our desire fulfilled, their work is done.
The prayer you sent up has been answered and now it is time to move on.

Some people come into your life for a SEASON, because your turn
Has come to share, grow or learn. They bring you an experience of
Peace or make you laugh. They may teach you something you have never done.
They usually give you an unbelievable amount of joy.
Believe it, it is real. But only for a season.

LIFETIME relationships teach you lifetime lessons, things you must
build upon in order to have a solid emotional foundation. Your job is to
accept the lesson, love the person and put what you have learned to use
in all other relationships and areas of your life. It is said that
love is blind but friendship is clairvoyant.

Thank you for being a part of my life, whether you were a reason,
A season or a lifetime. Not to forget, there are some fucking assholes out there as well!!!

domingo, dezembro 18, 2005

Só quero que me deixem em paz...

Estou quase a voltar a Portugal e a única coisa que desejo neste Natal, é estar junto da familia e dos que amo em paz.

Vou poder visitar os meus amigos e fazer as coisas que por mais insignificantes que sejam sinto a sua falta.

Espero que todos estejam bem, e espero essencialmente ter muita paz e tranquilidade.

Voltar a casa, sem problemas, sem chatices.

sexta-feira, dezembro 16, 2005

Não te preocupes


Alguém me deixou esta mensagem no blog:

"N posso deixar de dizer q erasmus n é tudo na vida... q se os novos amigos n substituiem os anteriores entao mais parece. "

Poderes deixar de dizer até podias, porque nem sabes o que é fazer erasmus, quanto mais ter uma vida.

E quanto aos amigos, como diz no titulo não te preocupes porque para fazeres um comentário destes de certeza que não te incluis no grupo dos novos, e muito menos dos antigos.

Avança com a tua vida, e não precisas de escrever anonimamente porque eu sei perfeitamente quem és. Da próxima vez podes sempre enviar um mail para laranjazul@gmail.com em vez de colocares estas parvoíces no Saci.

Para terminar lamento que por uma coisa tão futil e triste tenha que dar um recado pelo blog.

Espero que todos os meus amigos estejam tão felizes como eu tenho estado, isso sim poderia trazer-me ainda maiores felicidades

quinta-feira, dezembro 15, 2005

Saci





O Saci não se esqueceu do que pediu, e uma vez mais relembra que é já no dia 22 de Janeiro que comemora a sua primeira primavera.




Fica aqui um novo pedido a todos os amigos do Saci:
Escrevam qualquer coisa.

Pode ser sobre o Saci-perere.blogspot.com, pode ser sobre um post especifico, pode ser o vosso post.


Deve ser enviado até ao dia 20 de Janeiro, e apenas com a referência à forma como querem ser identificados.


Espero receber pelo menos uma resposta aqui no sitío do pica-pau amarelo.

quarta-feira, dezembro 14, 2005

Surfin on a rocket in Breda...

Fazer Erasmus não é uma dádiva, não é um direito, é uma descoberta da felicidade de se estar vivo, mas principalmente de se viver.

E agora que se aproxima o natal, e os amigos feitos em pouco tempo se vão, o sentimento de perda é enorme.

Fico triste porque provavelmente não nos encontraremos mais, e de certeza que não iremos partilhar as nossas vidas da mesma forma que partilhamos aqui.

Mas a tristeza é um sentimento que o tempo molda, e esta tristeza apenas encobre uma grande alegria, de ter passado por todas estas experiências e outras que ainda virão.

O que concretiza este pensamento é o facto de ter arriscado, e uma vez mais ter ganho o desafio. Vim sózinho, descobri-me a mim próprio, descobri os outros, e descobri-me com os outros.

Chegar à conclusão que longe de todas as minhas referências de felicidade, eu também poderia ser feliz, foi óptimo.

Não substituí ninguém que já amava em Portugal pelos novos amigos, mas descobri que ainda tenho muito espaço na minha almofada de sentimentos, para colocar estas pessoas maravilhosas que vou conhecendo.

Estou muito feliz por ter encontrado bons amigos, e a pouco mais de uma semana de regresso a casa, continuo sem perceber como pode alguém desperdiçar a oportunidade de fazer um Erasmus.

Se ainda tiverem hipótese façam-no, é algo marcante para a nossa juventude e para a nossa vida.

Estou a amar...

Breda inesquecivel período Erásmico


Als we gaan dan gaan we... met z`n allen


Elke dag is reden voor een feestje elke dag dus ook vandaag en als jij wil weten met wie we waar gaan stappen dan is mijn antwoord op die vraag...

Als we gaan
dan gaan we met z`n allen
de kroegen overvallen
hier in ons mooi BREDA


als we gaan
dan gaan we met z`n allen
de kroegen overvallen
hier in ons mooi BREDA

Als er een feest is dan mag ik niet ontbreken nee ja dan ben ik er altijd bij enne in je eentje kun je geen feestje bouwen en daarom zingen wij...

Als we gaan
dan gaan we met z`n allen
de kroegen overvallen
hier in ons mooi BREDA

als we gaan
dan gaan we met z`n allen
de kroegen overvallen
hier in ons mooi BREDA

En hebben wij een bier of 11 gezopen dan spreken wij ons eigen taal woha dronken en lallend uit de kroeg gekropen zingen wij dan ALLEMAAL..
Als we gaan dan gaan
we met z`n allen
de kroegen overvallen
hier in ons mooi BREDA..

Als we gaan
dan gaan we met z`n allen
de kroegen overvallen
hier in ons mooi BREDA....